De werkelijke kinderen

Voor jou, opdat je gelukkiger en blijer zou zijn
echter ook
heb ik mijn leven dubbel gedeeld
als een Siamese tweeling

Ik heb bemind en geliefkoosd en gestreeld als een laken gladgestreken
Ik heb haren ontklit en snotneuzen geveegd als een stroom van
groene blubber

Ik heb gejuicht en toegeknikt
Talenten als spieren opgepompt uit jouw lijf

Ik heb geleefd tussen wasmanden vol
als het water steeg
en de luchtbellen door de lucht vlogen
als wensen tot hun god

Voor jou stond ik aan de kant van de weg in de regen in de zon
en je haalde de finish
als een hijgend paard als een stampend briesend paard
in een kudde vol kinderen
werkelijk als een droom

Voor jou heb ik een boek geschreven
met de inkt van de nacht

Naast jouw bed heb ik geslapen
en gewaakt als een moederdier
als een octopus met alle armen
het gevaar afgeweerd

Ik heb je gevoed met mijn witte bloed
naar school gebracht naar het cachot
de juffrouw van het verraad
ik heb gehuild toen zij de mooiste was

Ik heb gedwaald door jouw geest
die rook zo vertrouwd
zo naar vaders, de geur van
het geluk, het sentiment

Ja voor jou ben ik hier teruggekomen
Als een warm nest
dat haar jongen terugvindt

Karen Heerema-de Jong, december 2008
(naar Gezeefde kinderen, Linda Maria Baros)